ښار

قلعه نو

قلعه نو، مرکز بادغیس، شهرکی کوچک در میان تپه‌ها در شمال‌شرق هرات است که بازارش نیازهای دهقانان و مالداران ولایت را برآورده می‌کند.

قلعه نو در میان کشتزارهای سبز، کنار بستر فراخ یک دریا، زیر آسمان ابری.
Photo: Momen Badghissy, CC BY-SA 3.0 de, via Wikimedia Commons جواز سرچینه

عمومي کتنه

قلعه نو مرکز ولایت بادغیس است؛ شهرکی کوچک در میان تپه‌های شمال‌غرب افغانستان که از راه زمینی حدود ۱۵۰ کیلومتر در شمال‌شرق هرات قرار دارد. این شهر در ارتفاع حدود ۹۰۰ متری، در دره‌ای میان تپه‌های موج‌دار و بی‌درخت جای گرفته است که در بهار سبز و تا تابستان قهوه‌ای می‌شوند. نام آن به معنای «قلعهٔ تازه» است. این شهر مرکز اداری و بازار اصلی ولایت است. بازار آن، چند کوچه با دکان‌ها، کارگاه‌ها و غذاخانه‌ها، جایی است که مردم ولسوالی‌های اطراف برای فروش مواشی، پشم، غله و پسته و خرید تکه، ابزار و لوازم خانه به آن می‌آیند. پیرامون مرکز، محله‌هایی با خانه‌های خشتی و حویلی‌های دیوارکشی‌شده قرار دارند که باغچه‌هایشان با جوی‌های کوچک آبیاری می‌شود. قلعه نو بنای تاریخی مهمی ندارد و بازدیدکنندگانش بسیار اندک‌اند. برای کسانی که می‌آیند، این شهر نگاهی به زندگی روزمرهٔ ولایتی در شمال‌غرب، چشم‌اندازهای باز تپه‌های بادغیس و داد و ستد پررونق بازار در روزهای بازار را فراهم می‌کند. قلعه نو نقطهٔ آغاز معمول سفر به دیگر نقاط بادغیس و پایان راه مسافرانی است که از هرات از راه کوتل سبزک می‌آیند.

تاریخ

چنان‌که از نامش پیداست، قلعه نو در پیرامون یک قلعه شکل گرفت و در بیشتر تاریخ خود دژ و بازاری محلی در تپه‌های میان هرات و دشت‌های شمال بود. این شهر مقر سران محلی ایماق‌های منطقه شد که قدرتشان با قدرت فرمانروایان هرات فراز و فرود داشت. در اواخر قرن نزدهم میلادی، پس از آن‌که هرات به‌طور استوار به دولت افغانستان پیوست، این منطقه زیر فرمان کابل درآمد و قلعه نو رفته‌رفته به مرکزی اداری بدل شد. در قرن بیستم میلادی، این شهر مرکز ولایت بادغیس شد، ادارات دولتی و مکتب‌ها در آن ساخته شد و سرک هرات بهبود یافت. در دهه‌های اخیر، شهر از جنگ متأثر شده است و در سال‌های خشکسالی، خانواده‌هایی از روستاها به آن کوچیده‌اند.

کلتور

بازار قلعه نو اقوام بادغیس را گرد هم می‌آورد و دری زبان مشترک داد و ستد است، هرچند پشتو، ازبکی و ترکمنی نیز شنیده می‌شود. مردان در چایخانه‌های بازار برای گفت‌وگو و داد و ستد گرد هم می‌آیند، در حالی که زندگی خانوادگی در حویلی‌های دیوارکشی‌شدهٔ خانه‌های شهر می‌گذرد. نماز جمعه در مسجدهای بزرگ کانون هفته است و عیدهای رمضان و قربان با لباس نو، دید و بازدید خانوادگی و خوراک‌های ویژه جشن گرفته می‌شود. در نوروز، خانواده‌ها برای میله به تپه‌های سبز اطراف شهر می‌روند. مسابقه‌های پهلوانی و بازی‌های اسپ‌سواری در روزهای عید محبوب‌اند و بزکشی در ماه‌های سرد سال در میدان‌های باز نزدیک شهر برگزار می‌شود.

طبیعت

شهر در دره‌ای پهن قرار دارد که تپه‌های موج‌دار لس آن را در میان گرفته‌اند؛ تپه‌هایی بی‌درخت، جز باغ‌های درون شهر و درختان پراکندهٔ پسته بر دامنه‌های دورتر. در بهار، تپه‌ها برای مدتی کوتاه سبز می‌شوند و علف و گل‌های خودرو خانواده‌ها و مالداران را به بیرون شهر می‌کشانند و رمه‌های گوسفند و بز در نزدیکی حاشیهٔ شهر می‌چرند. در تابستان، چشم‌انداز خشک می‌شود و رنگ‌های قهوه‌ای و طلایی به خود می‌گیرد و بادهای تند گرد و خاک را در سراسر دره برمی‌انگیزند. جویبارها و جوی‌های کوچک باغ‌ها و کشتزارهای اطراف شهر را آبیاری می‌کنند و ارتفاعات جنوب‌غرب، که راه هرات از آن‌ها می‌گذرد، در زمستان برف‌پوش است.

خواړه

بازار قلعه نو چند غذاخانه و چایخانهٔ ساده دارد که کباب، شوربا، پلو و نان تازهٔ تنور پیش می‌آورند. آشپزی خانگی بر نان، لبنیات و سبزیجات فصلی استوار است و گوشت گوسفند برای مهمانان و روزهای عید پخته می‌شود؛ خوراک‌هایی چون قروتاب و آش در زمستان رایج‌اند. پستهٔ تپه‌های بادغیس محصول شاخص شهر است که در اواخر تابستان و خزان، اغلب هنوز با پوست گلابی‌رنگ خود، در بازار فروخته می‌شود. خربوزه، تربوز و انگور در فصل خود از دره‌ها به شهر می‌رسد و میوهٔ خشک، مغزیجات و شیرینی همراه چای به مهمانان تعارف می‌شود.

لاسي صنایع

قلعه نو بیش از آن‌که مرکز صنایع دستی باشد، شهرکی بازاری برای نیازهای روزمره است. بیشتر دکان‌های آن تکه، لباس، لوازم خانه، ابزار و مواد خوراکه برای مردم ولایت می‌فروشند. برخی سوداگران قالین، گلیم و خریطه‌های بافته‌شده در قریه‌های بادغیس را می‌فروشند و نمد و کالاهای پشمی نیز در بازار دیده می‌شود. خیاطان لباس‌های سنتی را به سفارش می‌دوزند و آهنگران و فلزکاران ابزار، بخاری و لوازم خانه می‌سازند. بازدیدکنندگانی که در جست‌وجوی گزینه‌های گسترده‌تر قالین یا دیگر صنایع دستی‌اند، در هرات بیشتر خواهند یافت.

د سفر وخت

بهار، از آغاز حمل تا جوزا، بهترین زمان سفر است؛ تپه‌های اطراف شهر سبزند و هوا معتدل است. میزان و عقرب نیز خوشایندند؛ روزها خنک‌تر است و پسته و میوه در بازار فراوان است. تابستان گرم، خشک و بادخیز است و باد گرد و خاک را در سراسر دره می‌پراکند، هرچند شام‌ها از زمین‌های پست خنک‌تر است. زمستان سرد است، با یخبندان و گاهی برف، و باران یا آب برف ممکن است رفت‌وآمد در سرک کوتل سبزک به هرات را کند یا برای مدتی مسدود کند.

د رسېدو لاره

به قلعه نو از راه زمینی از هرات، در تقریباً ۱۵۰ کیلومتری جنوب‌غرب آن، و از راه کوتل سبزک می‌توان رسید. رانندگی معمولاً حدود چهار ساعت طول می‌کشد و تکسی‌های مسافربری و منی‌بس‌ها میان این دو شهر رفت‌وآمد دارند. هرات با سرک طولانی کندهار و پروازهای داخلی به کابل وصل است؛ سفر کامل زمینی از کابل تا قلعه نو حدود دو روز طول می‌کشد. به سوی شرق، سرکی به بالامرغاب و فاریاب می‌رود، اما بخش بزرگی از آن خامه و کندرو است. وضعیت سرک‌ها و اوضاع محلی تغییر می‌کند، از این رو مسافران باید پیش از حرکت از وضعیت کنونی آگاهی یابند.

د اوسېدو ځای

قلعه نو تنها چند جای اقامت دارد: هوتل‌های ساده و اتاق‌های مهمان نزدیک بازار و بر سر سرک اصلی که بیشتر تاجران، کارمندان دولت و کارمندان مؤسسات کمک‌رسان از آن‌ها استفاده می‌کنند. اتاق‌ها ساده‌اند و برق، بخاری و آب ممکن است مطمئن نباشد، از این رو بهتر است پیش از پذیرفتن اقامت از آن‌ها اطمینان حاصل کرد. چون گزینه‌ها بسیار محدود است، بسیاری از بازدیدکنندگان در هرات می‌مانند و برای یک روز طولانی یا یک شب به قلعه نو سفر می‌کنند. مسافرانی که آشنایان محلی دارند، بنا بر رسم مهمان‌نوازی منطقه، ممکن است به ماندن نزد خانواده‌ای دعوت شوند.

سیمه‌ییز ترانسپورت

شهر کوچک است و می‌توان پیاده به بازار و ادارات اصلی رسید. رکشاهای زرنج مسافر و بار را در شهر جابه‌جا می‌کنند و گزینهٔ معمول برای مسیرهای کوتاه‌اند و تکسی را نیز می‌توان نزدیک بازار یافت. تکسی‌های مسافربری و منی‌بس‌ها به هرات و مراکز ولسوالی‌ها پس از پر شدن، بیشتر در ساعات صبح، از ایستگاه‌های شهر حرکت می‌کنند. موترسایکل رایج است و الاغ‌ها و کراچی‌ها هنوز محصولات و هیزم را از قریه‌های نزدیک به شهر می‌آورند. برای سفر به تپه‌های اطراف شهر، موتری با رانندهٔ محلی گزینهٔ عملی است.

کلیدي حقیقتونه

ديموګرافي

نفوس
۶۴٬۰۰۰ List of cities in Afghanistan

جغرافیه

لوړوالی
۹۰۰ متره
اقلیم
نیمه‌خشک: تابستان‌های داغ، خشک و بادخیز و زمستان‌های سرد با یخبندان و اندکی برف

عملي معلومات

د سفر غوره میاشتې
از آغاز حمل تا جوزا و از میزان تا عقرب
د کابل نه واټن
۱٬۱۹۰ کیلومتره
د کابل نه د سفر وخت
حدود دو روز با موتر از راه قندهار و هرات

سرچینې

  1. List of cities in Afghanistan — Wikipedia

تازه شوی

خبرپاڼه

د افغانستان سفر په اړه ګاه‌ګاهي تازه معلومات د ATIS څخه ترلاسه کړئ.

ګډون