فراه

معرفی ولایت فراه ولایت فراه ولایتی در غرب افغانستان که از غرب با ایران، از شمال با ولایت هرات، از جنوب با ولایت نیمروز، از جنوب شرق با ولایت هلمند و از شرق با ولایت غور همسایه است. این ولایت در ۴۸۰ کیلومتری شهر کابل قرار گرفته است و حدود ۲۹۰ کیلومتر مرز مشترک با کشور ایران دارد. ولایت فراه در زمان های قدیم طبیعت زیبای ولایت فراه ولایت فراه از جمله ولایت خشک کشور افغانستان محسوب می شود ولایت فراه از جمله مناطق خشک ونیمه بیابانی افغانستان است که در فصل تابستان درجه حرارت آن بالا می‌رود و بسیار گرم است. اما در فصل زمستان هوا معتدل و در بعضی مواقع کمی سرد است. در ولایت فراه یک رود نسبتاً بزرگ وجود دارد که از آب آن برای کشاورزی استفاده می‌کنند. با این وجود ولایت فراه از حاصل خیزترین ولایات افغانستان به حساب می‌آید و از میوه های مشهور آن می‌توان به هندوانه(تربوز)، انار، انگور و عناب اشاره کرد، که در سال ۲۰۰۹ در سطح افغانستان انار ولایت فراه بهترین انار بعد از انار قندهار شد. پشتون‌هاو تاجیک‌ها اکثریت جمعیت این ولایت را تشکیل می‌دهند. زیبایی های ولایت فراه پارک باغ نو در ولایت فراه خانه های خشتی در ولایت فراه پلی بر روی رودخانه فراه رودخانه فراه نمایی دیگر از رودخانه فراه رودخانه فراه بند پوزه سلطان امیرآقا ولایت فراه نمایی دیگر از بند پوزه سلطان امیر تصاویری دیگر از بند پوزه سلطان اماکن تاریخى و فرهنگى فراه قعلۀ “کک کهزاد” که بیشتر از دو هزار سال سابقه دارد، یکى از اماکن تاریخى این ولایت شمرده می‌شود. این قلعۀ در ١٥ کیلومترى جنوب شرق شهر فراه موقعیت دارد که در سر کوه از سنگ، خشت پخته و گچ ساخته شده و ساختمان آن در بین چند برج موقعیت دارد. قلعۀ فریدون نیز در مرکز ولایت فراه موقعیت دارد و به نام ( شهر کهنه) مشهور است، که بیش از دو هزار سال قدمت دارد. این قلعه یادگار دوره فرمانروایی فریدون می‌باشد و در کتاب های معتبر چون شاهنامه فردوسی خراسانی، تاریخ سیستان و دگر آثار از آن نامبرده شده است. فریدون یکی از شخصیت‌های اساطیری شاهنامه فردوسی است. بر اساس شاهنامه و روایات تاریخی، کافر قلعه متعلق به پهلوان سرزمین فراداتا (فراه) کک کهزاد بوده است. کافر قله در ۱۵ کیلومتری شهر فراه و بر فراز کوهی مرتفع ساخته شده است قلعه فریدون یکی دیگر از اماکن تاریخی ولایت فراه می باشد نمایی دیگر از قلعه فریدون در ولایت فراه قلعه بالا یکی دیگر از مناطق تاریخی ولایت فراه می باشد روستای کوجر یکی دیگر از مناطق تاریخی ولایت فراه می باشد قلعه اسکندر نمایی دیگر از قلعه اسکندر در ولایت فراه «کافر قلعه» قلعه‌ای باستانی با دو هزار سال قدمت در ولایت فراه قرار دارد که بر اساس شاهنامه فردوسی، متعلق به کک کهزاد بوده است. قلعه فریدون درولایت فراه؛ با بیش از دوهزار سال قدامت تاریخی اش درمعرض تخریب قرار دارد قلعه فریدون در حدود ۳۰۰ جریب زمین و از ۹۹ برج کوچک و بزرگ تشکیل شده است قلعه فریدون،مشهوربه (شهرکهنه) که به روایات موجود درشهنامه فردوسی وتاریخ سیستان ؛از بزرگترین آبده های سیستان محسوب می شود قلعه فریدون،مشهوربه (شهرکهنه) که به روایات موجود درشهنامه فردوسی وتاریخ سیستان ؛از بزرگترین آبده های سیستان محسوب می شود ولسوالی‌های ولایت فراه ولایت فراه یکى از ولایات وسیع غرب افغانستان می‌باشد که از ۱۱ واحد اداری تشکیل شده است: ١-شهر فراه شهر فراه مرکز ولایت فراه می‌باشد. صد سال قبل شهرکنونى فراه در شهر کهنۀ( قلعۀ تاریخى فریدون ) موقعیت داشت. همچنان قلعۀ تاریخى کک کهزاد( کافرقلعۀ) نیز در چند کیلومترى شهر فراه موقعیت دارد. دریاى بزرگ فراه در نزدیکى غرب شهر فراه جریان دارد. شنا در رودخانه فراه نمایی از خارج شهر فراه مناطق اطراف شهر فراه ٢-ولسوالى پشت رود ولسوالى پشت رود در ٢٨ کیلومترى شمال فراه موقعیت دارد و نزدیکترین ولسوالی به مرکز می‌باشد. ٣-ولسوالى خاک سفید ولسوالى خاک سفید در ٤٨ کیلومترى شمال شهر فراه موقعیت دارد. این ولسوالى با ولسوالى ادرسکن هرات همسایه است. ٤-ولسوالى بکواه ولسوالى بکواه در ٩٥کیلومترى جنوب شرق شهر فراه موقعیت دارد. بکواه همچنین داراى زمین خوب زراعتی حاصلخیز می‌باشد. ٥-ولسوالى پشت کوه این ولسوالى در ٦٠کیلومترى غرب شهر فراه و در همسایگی کشور ایران قرار گرفته است. ٦-ولسوالى گلستان این ولسوالى در ٢٤٠ کیلومترى شرق فراه موقعیت دارد. ٧-ولسوالى پرچمن ولسوال پرچمن در ٣٢٠ کیلومترى شرق شهر فراه موقعیت دارد و از ولسوالى هاى دور افتاده این ولایت می‌باشد. ولسوالی پرچمن ولایت فراه ٨-انار دره ولسوالى انار دره در ٧٥کیلومترى شمال شهر فراه قرار گرفته است و از طرف غرب با کشور ایران همسایه است. ولسوالی انار دره یکی از ولسوالی های سرسبز ولایت فراه می باشد تصاویری زیبا از ولسوالی انار دره ولسوالی سرسبز انار دره طبیعت زیبای ولسوالی انار دره در ولایت فراه تصاویری دیگر از ولسوالی سرسبز انار دره ولسوالی انار دره ٩-شیب‌کوه ولسوالى شیب‌کوه فراه در ٧٠ کیلومترى غرب فراه موقعیت دارد و با کشور ایران همسایه است. ١٠-بالابلوک ولسوالى بالابلوک فراه در ٥٠ کیلومترى جنوب فراه قرار گرفته است و با ولسوالی ادرسکن هرات از طرف شمال همسایه است. علاوه بر این شاهراه هاى فراه-هرات و فراه –کابل از همین ولسوالى عبور کرده است. ١١-جوین ولسوالى جوین در ٩٣کیلومترى جنوب شهر فراه قرار گرفته است این ولسوالى با کشور ایران همسایه است و از مناطق باستانى افغانستان می‌باشد که ساحات تاریخى زیادی دارد از جمله قعلۀ لاش ( شهر پشاوران). طوفان شن در بازار لاش و جوین قلعه تاریخی و باستانی سیستان زمین والسوالی جوین فراه نمایی دیگر از قلعه تاریخی و باستانی سیستان زمین

سرزمین فراه بخشی از سرزمین‌های باستانی درنگیانا و بعدها سیستان بود؛ حوزه‌ای در پیرامون بخش پایینی هلمند و دریاچه‌های هامون. شهر اصلی آن از دیرباز منزلی بر راه‌هایی بوده است که هرات را با سیستان و کندهار وصل می‌کردند. در دوران اسلامی، این ناحیه به سیستان تعلق داشت و به نوبت زیر فرمان صفاریان، غزنویان، غوریان و دیگران بود. شهرها و نظام‌های آبیاری آن در جریان حملات مغول و تیموریان آسیب سختی دیدند، و برخی بخش‌های ولایت هرگز به‌طور کامل بهبود نیافتند. ویرانه‌های شهرهای مستحکمی چون لاش و جوین، بر فراز فراه‌رود و نزدیک مرز ایران، یادگارهای آن گذشته‌اند، و ولسوالی‌ای که آن‌ها را در خود دارد هنوز نام آن‌ها را بر خود دارد. از قرن هجدهم میلادی، این ناحیه بخشی از دولت درانی بود و میان قلمروهای هرات و کندهار قرار داشت، و موقعیتش بر سر راه میان این دو، آن را در مسیر کشمکش‌های بعدی بر سر هر دو نگه داشت. این ولایت نیز مانند همسایگانش از درگیری‌های دهه‌های اخیر متأثر شد.

پشتو و دری هر دو در سراسر این ولایت به‌گستردگی گفته می‌شوند، و بلوچی در برخی مناطق جنوبی و مرزی شنیده می‌شود. بسیاری از خانواده‌ها پیوندهای نزدیکی با خویشاوندان و شریکان تجارتی خود در آن سوی مرز ایران دارند، و رسانه‌های فارسی‌زبان و کالاهای آن سوی مرز بخشی از زندگی روزمره‌اند. زندگی دینی گرد مسجد و زیارتگاه‌های محلی می‌چرخد که مردم برای دعا و نذر، به‌ویژه در روزهای جمعه و مناسبت‌های دینی، به آن‌ها سر می‌زنند. عید رمضان و عید قربان بزرگ‌ترین گردهمایی‌های خانوادگی سال‌اند، و نوروز با رسیدن بهار با میله‌ها و دید و بازدیدها تجلیل می‌شود. مهمان‌نوازی در شهرها و قریه‌ها سنتی نیرومند است. موسیقی محلی، از جمله آهنگ‌های پشتو با همراهی رباب و موسیقی جامعه‌های بلوچ، در عروسی‌ها اجرا می‌شود، و شعر خوانده می‌شود و ارج فراوان دارد.

بخش بزرگی از فراه بیابان و نیمه‌بیابان است: دشت‌های سنگلاخ، بسترهای خشک دریاها و رشته‌های کم‌ارتفاع صخره‌های برهنه، با ریگ روان در جنوب. کمربندهای سبز کشتزارها و درختان در امتداد فراه‌رود و دیگر دریاها کشیده شده‌اند، جایی که گندم، خربوزه و میوه با آبی کشت می‌شود که نهرها و کاریزها می‌آورند؛ کاریزهایی که آب زیرزمینی را از پای تپه‌ها بیرون می‌کشند. در جنوب‌غرب، تالاب‌های هامون قرار دارند؛ زنجیره‌ای از دریاچه‌های کم‌عمق و نیزارها که با کم و زیاد شدن آب دریاها گسترده یا کوچک می‌شود و در سال‌های خشکسالی ممکن است تقریباً به‌طور کامل خشک شود. هنگامی که پرآب‌اند، شمار زیادی از پرندگان آبزی مهاجر را به خود جلب می‌کنند. شمال‌شرق ولایت به دامنه‌های خشک ارتفاعات غربی بالا می‌رود، جایی که دریاها از دل کوه‌ها بیرون می‌آیند. در تابستان، باد ۱۲۰ روزه که از شمال می‌وزد این منطقه را درمی‌نوردد و می‌تواند هفته‌ها گرد و خاک و ریگ با خود بیاورد.

آشپزی فراه همان غذاهای مقوی غرب و جنوب افغانستان است. نان تنوری همراه بیشتر وعده‌های غذایی است، در کنار ماست، دوغ و غذاهایی از گوشت گوسفند، لوبیا و ترکاری. قابلی پلو و کباب برای مهمانان و در مناسبت‌های ویژه آماده می‌شوند، و گوشت بریان گوسفند غذای دلخواه مالداران است. واحه‌های کنار دریا به خربوزه و تربوز تابستانی، و به انگور، انار و دیگر میوه‌هایی که در باغ‌های دیواردار پرورش می‌یابند، شهرت دارند. لبنیات رمه‌های گوسفند و بز که در دشت‌ها می‌چرند، از جمله قروت که ماه‌ها سالم می‌ماند، بخش مهمی از خوراک قریه‌هاست. چای در سراسر روز نوشیده می‌شود و برای مهمانان اغلب با نقل یا میوهٔ خشک همراه است.

فراه در محدودهٔ گسترده‌تری قرار دارد که در آن قالین‌های بلوچی با رنگ‌های سرخ تیره و آبی سیر و نقش‌های هندسی بافته می‌شوند، و زنان قریه‌ها همچنین گلیم، خورجین و نوارهای خیمه را برای استفادهٔ خانگی می‌بافند. گلدوزی بلوچی، که به‌گونهٔ فشرده بر پیراهن‌ها و سرآستین‌ها کار می‌شود، در برخی جامعه‌های جنوبی و مرزی ساخته می‌شود. این ولایت از جهات دیگر به صنایع دستی ویژه‌ای شناخته نمی‌شود، و بازارهایش بیشتر کالاهای روزمره می‌فروشند: پارچه، لوازم خانه، ابزار، و مواد خوراکی و کالاهایی که از ایران و دیگر بخش‌های افغانستان آورده می‌شوند. قالین‌ها و گلیم‌های قریه‌ها در بازار شهر فراه پیدا می‌شوند، اما بسیاری از آن‌ها برای فروش به هرات برده می‌شوند.

ماه‌های خنک‌تر، از عقرب تا حوت، مناسب‌ترین زمان برای سفر در فراه‌اند. روزها معتدل و اغلب آفتابی‌اند، هرچند شب‌ها در قوس و جدی ممکن است سرد باشد، و در زمستان و اوایل بهار گاه‌گاهی باران می‌بارد. بهار کوتاه، از اواخر حوت تا پایان حمل، کشتزارهای سبز واحه‌ها و جشن‌های نوروز را با خود می‌آورد. از ثور به بعد گرما به‌سرعت بالا می‌رود، و از جوزا تا اسد دما در مناطق پست اغلب از ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد فراتر می‌رود. باد ۱۲۰ روزهٔ تابستان، که از حدود جوزا تا سنبله شدیدتر است، گرد و خاک و ریگ را بلند می‌کند و می‌تواند دید را در سرک‌ها کاهش دهد. میزان هنوز گرم اما قابل تحمل است و بازگشت هوای مناسب سفر را نشان می‌دهد.

شاهراه اصلی میان کندهار و هرات از بخش شرقی این ولایت می‌گذرد، و شهر فراه در غرب آن قرار دارد و با یک سرک فرعی به آن وصل است. از راه زمینی، مرکز ولایت حدود ۲۷۰ کیلومتر، یعنی تقریباً پنج ساعت، از هرات فاصله دارد؛ حدود ۴۲۰ کیلومتر از کندهار، از راه هلمند؛ و حدود ۹۰۰ کیلومتر از کابل از راه کندهار، سفری که دو روز طولانی را می‌گیرد. فراه میدان هوایی‌ای (FAH) نزدیک مرکز ولایت دارد که پروازهای داخلی به آن انجام شده است. این ولایت با ایران هم‌مرز است، اما بیشتر مسافران میان دو کشور از گذرگاه‌های بزرگ‌تر اسلام‌قلعه در هرات یا زرنج در نیمروز استفاده می‌کنند. وضعیت سرک‌ها و شرایط محلی تغییر می‌کند؛ از این رو مسافران باید پیش از حرکت از وضعیت کنونی آگاه شوند.

امکانات اقامت در ولایت فراه محدود است. مرکز ولایت شمار اندکی هوتل و مهمانخانه دارد که بیشتر جاهای ساده‌ای‌اند و مأموران دولتی، تاجران و رانندگان از آن‌ها استفاده می‌کنند، و این‌ها گزینهٔ اصلی بازدیدکنندگان‌اند. در امتداد شاهراه اصلی، رستورانت‌ها و مسافرخانه‌های کنار سرک در توقفگاه‌های بزرگ‌تر اتاق‌های ساده یا جایی برای خوابیدن روی قالین در اتاقی مشترک دارند که برای رانندگانی که مسیر طولانی کندهار تا هرات را می‌پیمایند مناسب است. در قریه‌ها هوتلی وجود ندارد: مسافرانی که ناگزیر شب می‌مانند، مهمان خانواده‌های محلی می‌شوند و این کار از پیش و از راه کسی که جامعهٔ محلی او را می‌شناسد هماهنگ می‌شود. بسیاری از بازدیدکنندگان در یک روز از ولایت می‌گذرند و به جای آن در هرات یا کندهار می‌مانند.

تکسی‌های مشترک و منی‌بس‌ها شهر فراه را با مراکز ولسوالی‌ها و با شاهراه اصلی وصل می‌کنند و وقتی پر شدند از ایستگاه‌هایی در پیرامون بازار اصلی شهر حرکت می‌کنند. بس‌های دوربرد و موترهای مشترک در امتداد شاهراه به سوی هرات و کندهار رفت‌وآمد دارند. در شهر فراه و شهرک‌های بزرگ‌تر ولسوالی‌ها، رکشاهای موتردار که به نام زرنج شناخته می‌شوند و موترسایکل‌ها وسیلهٔ معمول پیمودن فاصله‌های کوتاه‌اند. راه‌های بیابانی به سوی قریه‌های دوردست با پیکاپ‌ها و موترهای چهارچرخ‌محرک پیموده می‌شوند، و کرایه کردن موتری با راننده‌ای که راه‌ها را می‌شناسد، گزینهٔ عملی برای دیدن جاهای دور از سرک‌های اصلی است. خانواده‌های مالدار در دشت‌ها هنوز در کنار موترسایکل به شتر و خر نیز متکی‌اند.