خوست

ولایت خوست، یکى از ٣٤ ولایت افغانستان است که در قسمت شرق افغانستان واقع شده است و با ولایات پکتیا و پکتیکا سر حد مشترک دارد. علاوه بر این، ولسوالی خوست از طرف شرق کشور پاکستان را در کنار خود می‌بیند. نمایی از ولایت خوست نمایی از ولایت خوست نمایی دیگر از ولایت خوست نمایی دیگر از ولایت خوست مسجد جامع ولایت خوست مسجد جامع ولایت خوست تصاویری زیبا از کوهستان های ولایت خوست تصاویری زیبا از کوهستان های ولایت خوست نمایی دیگر از مسجد جامع ولایت خوست نمایی دیگر از مسجد جامع ولایت خوست حضور نیروهای امنیتی در ولایت خوست حضور نیروهای امنیتی در ولایت خوست تصاویر هوایی از ولایت خوست تصاویر هوایی از ولایت خوست زیبایی های ولایت خوست زیبایی های ولایت خوست جاده خوست به سمت پاکستان جاده خوست به سمت پاکستان معناى لغوى خوست در فرهنگ لغت به معنای، جزیره و یا مکان خشکی بین دریا می‌باشد زیرا دریاهایى که در زمان‌هاى قدیم از کوه هاى منگل و تنى جارى می‌بود، تماماً در خوست جمع می‌شده است و هیچ راه خروجى نداشته است. خوست را می‌توان گفت که یکی از ولسوالی‌های بزرگ پکتیا بوده است اما در زمان داکتر نجیب‌الله این ولسوالی به سطح ولایت ارتقا پیدا کرد. جاده به سمت ولایت خوست جاده به سمت ولایت خوست چوب برای هیزم چوب برای هیزم تصاویر هوایی از ولایت خوست تصاویر هوایی از ولایت خوست رنگین کمان زیبا پس از یک روز بارانی در ولایت خوست رنگین کمان زیبا پس از یک روز بارانی در ولایت خوست فرهنگ مردم ولایت خوست زیارت ککرک و همچنین زیارت بابا گل زرک از جمله مهمترین زیارات ولایت خوست می‌باشد که بیشتر جوانان و نوجوانان در ایام عید به این زیارت‌گاه‌های می‌روند و حتی قربانی نیز انجام می‌دهند. معمولا مکان‌های زیارتی در ولایت خوست در ایام عید نوروز شلوغ‌تر از بقیه ایام سال می‌باشد. در اطراف زیارت، مکان‌های زیادی برای تفریح نیز موجود است. فوتبال، کریکت، والیبال، موتررانی و بایسکل‌رانی از جمله مهمترین بازی‌هایی است که در کنار زیارتگاه‌ها و در ایام عید صورت می‌گیرد. بازی‌های فوتبال، والیبال و کریکت طوری است که تیم‌های مشخص از مناطق مختلف ولایت خوست جمع می‏‌شوند و به بازی می‏‌پردازند. بازی موتر‌رانی هم قسمی است که هر نفر مهارت خودش را به نمایش می‏‌گذارد. موتر را با سرعت بالا می‏‌راند و موتر را در اطرافش چرخ می دهدد. بایسکل‌رانی طوری است که راننده‏ی بایسکل از مهارت بالایی برخوردار است و بایسکل را به روی یک تایر می‏‌برد. انواع مختلف حرکت‌های بایسکل را که هر نفر قادر به اجرایی آن نیست اجرا می‏کند. تعداد زیاد باشنده‌های ولایت خوست بیننده این برنامه‌ها به شکل حضوری در روز اول سال نو می‏‌باشند. بازار در ولایت خوست بازار در ولایت خوست پوهنتون ولایت خوست پوهنتون ولایت خوست طبیعت زیبای ولایت خوست طبیعت زیبای ولایت خوست نمایی دیکر از پوهنتون ولایت خوست نمایی دیکر از پوهنتون ولایت خوست مناطق سرسبز ولایت خوست مناطق سرسبز ولایت خوست مزارع گندم در ولایت خوست مزارع گندم در ولایت خوست مردمان ولایت خوست مردمان ولایت خوست تصاویری زیبا از ولایت خوست تصاویری زیبا از ولایت خوست ورزشگاهی در ولایت خوست ورزشگاهی در ولایت خوست تصاویری زیبا از مزارع در ولایت خوست تصاویری زیبا از مزارع در ولایت خوست تصاویری هوایی از ولایت خوست تصاویری هوایی از ولایت خوست ولسوالی‌های ولایت خوست متون، لکن و شمل سه واحد اداری می‌باشد که مرکز ولایت خوست می‌باشند. علاوه بر این ولایت خوست دارای ۱۲ ولسوالی دیگر می‌باشد که عبارتند از : مرکز ولایت خوست مرکز ولایت خوست ۱-صبرى صبرى، یکى از ولسوالى هاى خوست است که در ٢٥ کیلومترى شمال شهر خوست موقعیت دارد. مزارع سرسبز در ولسوالی صبری ولایت خوست مزارع سرسبز در ولسوالی صبری ولایت خوست ۲-باک این ولسوالى نیز در ٣٠ کیلومترى شمال شهر خوست موقعیت دارد که با ولسوالى هاى صبرى و جاجی میدان همسرحد است. ۳-جاجی میدان (حاجی میدان) این ولسوالى، در ٤٥ کیلومترى شمال شرق شهر خوست موقعیت دارد. این ولسوالی را می‌توان یکی از امن‌ترین ولسوالی‌های افغانستان دانست. ولسوالی زیبای حاجی میدان در ولایت خوست ولسوالی زیبای حاجی میدان در ولایت خوست مراتع سرسبز ولسوالی حاجی میدان مراتع سرسبز ولسوالی حاجی میدان ولسوالی حاجی میدان ولسوالی حاجی میدان ۴-على شیر این ولسوالى، در ٣٥ کیلومترى شرق شهر خوست قرار دارد و می‌توان گفت برنج به عنوان مشهورترین محصول این ولایت محسوب می‌شود. تصاویری از ولایت خوست ولسوالی علی شیر تصاویری از ولایت خوست ولسوالی علی شیر ۵-گربز این ولسوالى، در ٢٠ کیلومترى جنوب‌شرق شهر خوست موقعیت داشته و با میرانشاه وزیرستان شمالى پاکستان، مرز طولانى دارد. مردم آن مصروف تجارت بوده و در انتقال اموال بین افغانستان و پاکستان نقش مهم دارند. ۶-تنى این ولسوالى، در ١٨ کیلومترى جنوب شهر خوست موقعیت دارد. از جمله ویژگی منحصر به فرد این ولایت داشتن معادن سنگ کرومایت به مقدار زیاد و همچنین کوه‌های پوشیده از جنگل می‌باشد. دختران ولسوالی تنی در ولایت خوست دختران ولسوالی تنی در ولایت خوست مسجدی در ولسوالی تنی مسجدی در ولسوالی تنی طبیعت زیبای ولسوالی تنی طبیعت زیبای ولسوالی تنی طبیعت فوق العاده جذاب ولایت خوست طبیعت فوق العاده جذاب ولایت خوست ۷-سپیره این ولسوالى، در ٥٥ کیلومترى جنوب‌شرق شهر خوست موقعیت دارد. ۸-دومنده این ولسوالى، درغرب شهر خوست و در امتداد شاهراه خوست – گربز موقعیت دارد. کوه هاى آن از جنگلات وسیع پوشیده شده است و جلغوزه از مهمترین محصولات این ولایت می‌باشد. ۹-موسى خیل این ولسوالى نیز یک ولسوالى کوهستانى است که در ٣٧کیلومترى سمت شما‌ل‌شرق شهر خوست موقعیت دارد کوه هاى آن، جنگل زار بوده و علاوه بر سنگ کرومایت، حاصلات چهارمغز و جلغوزه نیز دارد. ولسوالی موسی خیل در ولایت خوست ولسوالی موسی خیل در ولایت خوست ۱۰-قلندر این ولسوالى، در ٤٠ کیلومترى شرق شهر خوست موقعیت دارد. ۱۱-نادرشاه کوت این ولسوالى، در شرق شهر موقعیت دارد. نادر شاه کوت یک منطقه کوهستانی می‌باشد که کوه هاى آن از درخت هاى جلغوزه و چهارمغز پوشیده است. ولسوالی نادرشاه کوت ولسوالی نادرشاه کوت ۱۲-اسماعیل خیل و مندوزى این ولسوالى، در نزدیکى خوست موقعیت دارد، که در جنوب آن تنى و در شرق آن ولسوالى نادرشاه کوت واقع است. ولسوالی مندوزی ولسوالی مندوزی ولسوالی مندوزی ولایت خوست ولسوالی مندوزی ولایت خوست

جلگه خوست از دیرباز محل پیوند کوهستان‌های افغانستان و دشت‌های منطقه سند بوده است و مردمش قرن‌ها از فراز کوه‌ها داد و ستد کرده‌اند. زمین حاصلخیز و آب‌وهوای پناه‌دار آن جمعیت انبوه کشاورزی را پرورش داد که در قالب قبایلی با سرزمین‌ها و شوراهای ریش‌سفیدان خود سازمان یافته بودند. در سال ۱۹۲۴ میلادی خوست کانون شورشی بر ضد اصلاحات امان‌الله خان بود که اغلب شورش خوست نامیده می‌شود و پس از چند ماه جنگ سرکوب شد. این منطقه در بیشتر قرن بیستم بخشی از ولایت پکتیا بود و در دهه ۱۹۹۰ میلادی ولایتی جداگانه شد. این ولایت از جنگ‌های اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست‌ویکم میلادی آسیب سختی دید. در سال‌های اخیر، تجارت مرزی، پولی که کارگران بیرون از کشور به خانه می‌فرستند و سرک‌های تازه، رشد مرکز ولایت و پیرامون آن را دامن زده است.

پشتو زبان زندگی روزمره در خوست است و مردم ولایت تقریباً همه پشتون‌اند و به قبایلی چون زدران، منگل، تنی، گربز و صبری تعلق دارند که هر کدام سرزمین و ریش‌سفیدان خود را دارند. بیشتر مردم مسلمان سنی‌اند. پشتونوالی، قانون عرفی، زندگی اجتماعی را شکل می‌دهد و بر مهمان‌نوازی، عزت و جرگه، یعنی شورایی که ریش‌سفیدان در آن اختلاف‌ها را حل می‌کنند، تأکید دارد. هر قریه حجره‌ای دارد که مردان در آن گرد می‌آیند، از مهمانان پذیرایی می‌شود و خبرها رد و بدل می‌شوند. عروسی‌ها با دهل، سرنا و رقص اتن جشن گرفته می‌شوند و موسیقی و شعر پشتو بسیار دوست داشته می‌شود. کرکت در خوست یک شیفتگی است و در کوچه‌ها و کشتزارهای سراسر ولایت بازی می‌شود. دو عید جشن‌های اصلی‌اند و گردهمایی‌های محلی کشتی و دیگر مسابقه‌های سنتی را به میدان می‌آورند.

خوست جلگه‌ای از کشتزارها و قریه‌هاست که کوه‌ها آن را در بر گرفته‌اند. دشت مرکزی، در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰ متر، با نهرهایی که از تپه‌ها به سوی شرق و پاکستان جاری‌اند و با جوی‌های آبیاری‌ای که کشتزارها را در بیشتر سال سبز نگه می‌دارند، سیراب می‌شود. پیرامون جلگه، زمین به پشته‌ها و کوه‌ها بالا می‌رود و دامنه‌های بلندتر جنگل‌های ناجو و بلوط دارند. ناجوی چلغوزه، که به خاطر مغزش ارزشمند است، در این جنگل‌ها می‌روید. در تپه‌های پایین‌تر، نخل کوتاهی به نام مزری دامنه‌های خشک را می‌پوشاند. خوست بیش از اغلب مناطق افغانستان باران می‌گیرد، از جمله باران‌های موسمی تابستانی و رعد و برق. دهقانان گندم، جواری، سبزی و علوفه کشت می‌کنند و گرمای جلگه کشت محصولاتی را ممکن می‌سازد که در کوهستان‌های سردتر خوب به بار نمی‌نشینند.

غذای خوست، به رسم مهمان‌نوازی پشتونی، سخاوتمندانه و پرگوشت است. از مهمانان با قابلی پلو، کباب و قورمه گوشت گوسفند یا مرغ با نان تازه پذیرایی می‌شود و در مناسبت‌های ویژه ممکن است گوسفندی برای مهمانی ذبح شود. چپلی کباب و تکه کباب، یعنی پارچه‌های گوشت کبابی، در بازارها محبوب‌اند. نان جواری در قریه‌ها همراه با نان گندم رایج است و لبنیاتی مانند ماست، مسکه، دوغ و قروت بخشی از غذای روزانه‌اند. در زمستان لاندی، گوشت خشک، با برنج یا در شوربا پخته می‌شود. این ولایت به چلغوزه‌اش شناخته می‌شود که در خزان از جنگل‌های تپه‌ها چیده می‌شود و در سراسر افغانستان و بیرون از آن فروخته می‌شود، و جلگه گرم سبزی و میوه بازارهای محلی را تأمین می‌کند.

یکی از صنایع سنتی منطقه بافتن با مزری، نخل کوتاه تپه‌های پایین‌تر، است. از برگ‌های آن بوریا، سبد، جای‌نماز، بادپکه دستی و ریسمان ساخته می‌شود و کالاهای مزری در بازارهای قریه‌ها و بازار شهر فروخته می‌شوند. گلدوزی مهارت مهمی در خانه‌هاست. زنان کلاه، پیراهن و شال را با رنگ‌های تند و گاه با آیینه‌های کوچک گلدوزی می‌کنند و مردان در سراسر ولایت کلاه و واسکت گلدوزی‌شده می‌پوشند. نجاری با چوب محلی و ساختن چپلی‌های چرمی در بازارها ادامه دارد؛ جایی که این کالاها در کنار پارچه، لباس و لوازم خانه وارداتی از پاکستان و کشورهای خلیج عرضه می‌شوند.

ارتفاع پایین‌تر خوست آب‌وهوایی متفاوت از بیشتر افغانستان به آن داده است. زمستان، از جدی تا دلو، روزها معتدل و شب‌ها خنک است و در جلگه برف اندک است یا نمی‌بارد، از این رو فصل دلپذیری برای سفر است، هرچند کوتل‌های سرک گردیز ممکن است برفی باشند. بهار، در حمل و ثور، گرم و سرسبز است و خزان، در میزان و عقرب، صاف و دلپذیر است و چلغوزه تازه به بازار می‌رسد. تابستان، از سرطان تا سنبله، گرم و اغلب مرطوب است و در سرطان و اسد باران‌های موسمی و رعد و برق می‌آورد. برای بیشتر گردشگران، عقرب تا حمل دلپذیرترین شرایط را دارد.

از کابل، راه معمول زمینی به سوی جنوب از لوگر به گردیز می‌رود و سپس از سرک گردیز به خوست به سوی جنوب‌شرق از کوه‌ها می‌گذرد؛ این سرک پیش از فرود به جلگه از یک کوتل بلند عبور می‌کند. کل سفر حدود ۲۳۰ کیلومتر است و معمولاً پنج ساعت یا بیشتر طول می‌کشد. خوست میدان هوایی‌ای در نزدیکی مرکز ولایت دارد و پروازهای داخلی از کابل به آن انجام شده است. سرک‌ها ولایت را به سوی جنوب‌غرب با پکتیکا و از راه بندر غلام خان با وزیرستان شمالی در پاکستان وصل می‌کنند؛ مسیری مهم برای تجارت. وضع سرک‌ها و شرایط محلی تغییر می‌کند، بنابراین مسافران باید پیش از حرکت از وضعیت کنونی آگاه شوند.

شهر خوست بیشتر جاهای اقامت ولایت را دارد: مجموعه‌ای از هوتل‌ها و مهمانخانه‌ها، از ساده تا راحت‌تر، که بازرگانان، کارمندان دولت و خانواده‌هایی که از بیرون کشور به دیدار می‌آیند از آن‌ها استفاده می‌کنند. بیرون از شهر، اقامتگاه تجارتی کمیاب است. در قریه‌ها، مهمانان در حجره، اتاق مهمانی جامعه، پذیرایی می‌شوند و رسم پشتونی از میزبانان انتظار دارد که به آنان غذا و پناه دهند، هرچند چنین مهمان‌نوازی‌ای به آشنایی‌های شخصی و شرایط محلی بستگی دارد. مراکز ولسوالی‌ها ممکن است اتاق‌های ساده‌ای بالای دکان‌ها و رستورانت‌ها داشته باشند که بیشتر برای راننده‌ها و بازرگانان است و امکانات آن‌ها بسیار ابتدایی است.

تکسی‌ها و منی‌بس‌های مسافربری شهر خوست را به مراکز ولسوالی‌ها، گردیز، کابل و مرز وصل می‌کنند و از ایستگاه‌های شهر با پر شدن ظرفیت حرکت می‌کنند. در مناطق روستایی رفت‌وآمد کمتر است و اغلب موترهای پیک‌آپ مسافر و بار را با هم می‌برند. رکشاها وسیله اصلی ترانسپورت محلی در مراکز ولسوالی‌های بزرگ‌ترند و موترسایکل در سراسر ولایت بسیار رایج است. برای سفر به تپه‌ها و جنگل‌ها، موتر کرایی با راننده، ترجیحاً چهاردیفرنس، عملی‌ترین گزینه است و در پرشیب‌ترین راه‌ها مردم هنوز پیاده می‌روند یا از چارپایان باربر استفاده می‌کنند.